پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۰۰

بررسی جملات و لغات زبان ژاپنی

بهترین سایت آموزش های رایگان زبان ژاپنی از مبتدی تا پیشرفته

۳ بازديد
۰ ۰


 

واج شناسی زبان ژاپنی

‏مبانی واج شناسی زبان ژاپنی بسیار ساده است ‏در زبان ژاپنی فقط 5 حرف صدا دار وجود دارد.
‏این حروف صدا دار به دو شکل کوتاه و بلند استفاده میشوند. ‏استفاده کوتاه و بلند از این حروف صدا دار ‏در معنی لغت تاثیر میگذارد. بر خلاف زبان انگلیسی حروف صدا دار در زبان ژاپنی ‏به صور کامل تلفظ میشوند.‏حروف بی صدای ژاپنی تا حد زیادی ‏مانند زبان انگلیسی است ‏و مشکل خاصی برای زبان آموزان به وجود نمیارند. ‏سیلاب های کلمات ژاپنی همیشه به حرف صدا دار ختم میشود ‏که باعث آسان شدن تلفظ لغات میشود، ‏زیرا به حرف بی صدا ختم نمیشوند و در نتیجه ‏شما مجبور نمیشید تا ‏چند حرف بی صدا را در کنار هم تلفظ کنید، ‏البته چند استثنا نیز وجود دارد.
‏یکی از آن ها استفاده از یک تکراری از یک حرف بی صدا است. ‏به عنوان مثال، لغتِ ‏کا کو، ‏اگر این دو کارکتر رو جدا جدا تلفظ کنیم ‏به شکل کاگو و کو هستند ‏اما چون قسمت بی صدا آن ها شبیه به هم است ‏به هم میچسبند و یکی میشوند.

‏اگر بخواهیم به شکل دقیق تر این مسئله را بررسی کنیم، ‏هر کارکتر ژاپنی کانا یک واحد تلفظی جدا است
که به آن مورا میگوییم. ‏مثلا در لغتِ ‏کانپای ‏چهار مورا داریم. ‏اگر بخواهیم آن را به سیلاب ها تقسیم کنیم ‏فقط دو سیلاب داره. ‏موقعیت هایی وجود دارد که ‏سیلاب به حرف صدا دار ختم نمیشود، ‏اما بیشتر مواقع سیلاب ها به حرف صدا دار ختم میشود. ‏این مسئله در لغات گایرایگو به شکل واضحی دیده میشود، ‏همان لغات دخیل در زبان ژاپنی.

‏یک موضوع دیگر واج شناسی زبان ژاپنی ‏که برای زبان آموزان چالش برانگیز است، نوع تلفظ پِچ است ‏این موضوعی است که بسیاری از ‏منابع آموزشی حتی به آن اشاره هم نمی کنند. ‏مورا های ژاپنی را میتوان به صورت پِچ بالا و پچ پایین تلفظ کرد ‏پچ بالا بیانگر لهجه لغت است ‏در بعضی از موارد نوع تلفظ پِچ ‏باعث تفاوت در معنی میشود. ‏نوع تلفظ پچ ها بر اساس گویش ها متفاوت است ‏برای زبان آموزان نوع تلفظ اشتباه پچ ها ‏باعث مشکل جدی در ارتباط با سایر افراد نمیشود ‏اما لهجه شما به آسانی قابل تشخیص خواهد بود.

ترتیب قرارگیری لغات در زبان ژاپنی

‏ترتیب قرارگیری لغات ‏ترتیب قرار گرفتن لغات ژاپنی در حالت کلی ‏فاعل مفعول فعل است ‏یعنی ابتدا فاعل می آید و سپس مفعول ‏و فعل در انتها می آید. ‏در ژاپنی قسمت هایی از جمله میتواند حذف شود ‏اگر بر اساس مفهوم مشخص باشد ‏و نیازی به اشاره به آنها باشد.‏ وقتی دارید راجع خودتان صحبت میکنید، ‏لازم به گفتن فاعل نیست، ‏چون از مفهوم آن مشخص است که دارید به خودتان اشاره میکنید.مثلا میگوییم ‏تاکایوکی خوردم، ‏نیازی نیست بگویم من تاکایوکی خوردم
‏اما وقتی مثلا دارید راجع برادرتان صحبت میکنید ‏باید بگویم او تاکایوکی خورد. ‏وقتی کسی میپرسد کی تاکایوکی رو خورد ‏جواب ممکنه به این شکل باشد ‏که، من خوردمش، ‏یعنی لازم نیست به مفعول اشاره کنیم ‏مشابه مثال قبل این بار مفعول از روی مفهوم مشخص است ‏و نیازی به گفتن آن نیست.

ساختار جملات

‏افعال در زبان ژاپنی ساختار پیوندی دارند. همینطور که قبلتر در قسمت تاریخ زبان ژاپنی گفتیم ‏واژگان زبان ژاپنی ترکیبی از ‏لغات بومی ژاپنی که به آن واگو میگویند ‏و لغات دخیل چینی ‏و لغاتی که از کارکتر های چینی ساخته شده اند ‏که به آن کانگو میگویند ‏و لغات دخیل کشور های دیگر ‏که به آن گایرایگو میگویند ‏یک جمله معمولی ژاپنی ‏شامل کانجی یا همان کارکتر های چینی ‏و یکی از دو ساختار کانا که قبلتر به آن اشاره کردیم را شامل میشود.
‏کارکتر های چینی بعضی اوقات بیانگر لغات کانگو هستند، ‏در نتیجه کانجی ها به همراه اونیومی تلفظ میشوند
‏اما بعضی وقتها کارکتر های چینی بیانگر لغات بومی ژاپنی هستند ‏و در نتیجه با کونیومی تلفظ میشوند.
‏بعضی از لغات بومی ژاپنی به صورت هیراگانا نیز نوشته میشوند، ‏اما هیراگانا معمولا برای ‏نوشتن اجزا گرامری جمله کاربرد دارد ‏مثل حروف اضافه و انعکاس ضمایر و …

‏نکته دیگر اینکه جانبی ‏اونیومی و کونیومی که به آن اشاره کردیم ‏به این معنی نیست که برای هر کانجی ‏یک اونیومی و یک کونیومی وجود داشته باشد.‏ معمولا چندین اونیومی و چندین کونیومی ‏برای یک کارکتر وجود دارد
‏بعضی از آنها حتی ‏یک تلفظ اضافی دیگر نیز دارند که برای اسامی استفاده میشود.
‏اینکه از کدام یک از تلفظات استفاده میکنیم بستگی به موقعیت جمله دارد، ‏به عنوان مثال ‏وقتی کلمه اوکوریگانا را میبینیم ‏میدانیم که از کونیومی استفاده کنیم نه اونیومی.

 

هیراگانا و کاتاکانا

‏دو هجانما هیراگانا و کاتاکانا، ‏تقریبا دو نوع مختلف یک نوشته هستند. هر حرف در هر یک از ساختار ها یک حرف معادل در ساختار دیگر دارد. ‏در بسیاری از موارد بسیار شبیه هم هستند ‏نوع نوشتار کاتاکانا شکسته تر و گوشه دار تر است ‏ هیراگانا گِرد تر و مایل تر است.
‏چرا بعضی از حروف مشابه در این دو ساختار شبیه هم هستند ‏و بعضی دیگر اصلا شبیه نیستند؟
‏اگر صحبت هایمان را به یاد داشته باشید گفتیم که ‏ساختار کانا از کانجی ها شکل گرفته اند ‏در بعضی از موارد هیراگانا و کاتاکانا ‏از یک کانجی مشترک شکل گرفته اند ‏و در بعضی موارد از دو کانجی متفاوت به وجود آمده اند.
‏یادگیری ساختار کانا کار سختی نیست ‏اما زبان آموزان ژاپنی به مرور زمان متوجه میشوند که
‏یادگیری یک جمله که تماما با کانا نوشته شده باشد، ‏سخت تر از یک جمله است که تماما با کانجی نوشته شده باشد. ‏البته به شرطی که کانجی ها را بلد باشید، ‏زیرا کانجی به صورت تصویری یک معنی کلی را به شما نشان میدهد
‏و در نتیجه شما سریعتر معنی کلی جمله را حدس میزنید ‏تا اینکه بخواهید با ساختار کانا تمام لغات را تلفظ کنید.



آشنایی با الفبای زبان ژاپنی:

در زبان ژاپنی سیستمی برای نوشتار وجود دارد که از ترکیب صداها، کارکتر های مختلف به وجود می آید و این کاراکترها را می توان برای نوشتن یک کلمه بکار برد. این زبان، تنها در نوشتن ۳ نوع الفبا دارند :کاتاکانا،هیراگانا و کانجی. از سیستم Hiragana معمولا برای نوشتن کلمات اصیل ژاپنی استفاده می‌شود و در قسمت های گرامری همانند انتهای فعل، حروف اضافه و … از این سیستم استفاده می شود. اما از سیستم Kanji برای نوشتن بیشتر کلمات زبان ژاپنی و یا کلمات با ریشه چینی، اغلب اسم ها، ریشه فعل ها، اکثر اسم های شخصی استفاده می شود. از الفبای کاتاکانا برای نوشتن کلمات وارد شده به ژاپنی از انگلیسی و دیگر زبان‌ها استفاده می‌شود؛ برخی از حروف هیراگانا با کاتاکانا یکی است. در ادامه با تمام حروف الفبای زبان ژاپنی بهمراه تلفظ انگلیسی آنها آشنا می شوید.

あ : a
い : i
う : u
え : e
お : o
か : ka
き : ki
く : ku
け : ke
こ : ko
が : ga
ぎ : gi
ぐ : gu
げ : ge
ご : go
さ : sa
し : shi
す : su
せ : se
そ : so
ざ : za
じ : ji
ず : zu
ぜ : ze
ぞ : zo
た : ta
ち : chi
つ : tsu
て : te
と : to
だ : da
ぢ : ji
づ : zu
で : de
ど : do
な : na
に : ni
ぬ : nu
ね : ne
の : no
は : ha
ひ : hi
ふ : fu
へ : he
ほ : ho
ば : ba
び : bi
ぶ : bu
べ : be
ぼ : bo
ぱ : pa
ぴ : pi
ぷ : pu
ぺ : pe
ぽ : po
ま : ma
み : mi
む : mu
め : me
も : mo
や : ya
ゆ : yu
よ : yo
ら : ra
り : ri
る : ru
れ : re
ろ : ro
わ : wa
を : wo
ん : n/m

همه کلمات زبان ژاپنی از حروف صدادار متنوع ساخته شده اند و هر حرف صدادار می تواند چند نوع تلفظ داشته باشد توجه دقیق به صدای هر کاراکتر می تواند نقش مهمی در یادگیری درست زبان ژاپنی داشته باشد. پس تا اینجا باید این نکته را دریافته باشید که در زیان ژاپنی، الفبا به معنای حروف وجود ندارد بلکه گروه های تلفظی برای کاراکترها جایگزین حروف می شوند. برای مثال صدای Shi که از ترکیب صدای s و i ایجاد شده یا صدای Fu که از ترکیب حرف بی صدای F و حرف صدادار u ایجاد شده اند یک کاراکتر را تشکیل می دهد. تصویر زیر ترکیب اکثر صداها را در زبان ژاپنی به همراه رسم الخط آن برایتان آورده است.

الفبای ژاپنی

 

تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.